Dag 225 Shrinky Dink

vanaf het moment dat ik het voor het eerst leerde kennen, was ik weg van het materiaal. Shrinky Dink. De eerste keer dat ik het tegenkwam zat er een klein stukje bij een tijdschrift voor meisjes de Tina Club. Daarna heb ik van een tante een doosje gekregen, en daar uren mee gespeeld. Daarna was het jaren lang niet te koop.
Tot ik het weer tegen kwam toen behalve Origami ook met andere materialen kaarten ging maken.
Vanavond had ik ineens zin om met Shrinky Dink te spelen. Grote bloemen wilde ik maken, of eigenlijk, kleine bloemen van grote bloem stempels.
Dus maakte ik bloemen. 9 in totaal. Ponste ze uit, en maakte ze klein met de heat tool. Ik heb het al zo vaak gedaan, maar het blijft gaaf om te doen.
Alleen, 9 grote bloemen, hoe wordt dat een kaart?
Uiteindelijk heb ik mijn Derwent Artist potloden tevoorschijn gehaald. Daarmee een tak getekend, met hier en daar een blaadje.
Daar heb ik, met scortape de bloemen op bevestigd. Nog een 'thank you' gestempeld.
Het kaartje op een basis kaart gemat.

From the moment I worked with this materal for the very first time, I loved it. Shrinky Dink. The first piece of this was a freebie with a girls magazine called Tina Club. Later my aunt gave me a set later on. I played with that for hours. After that I haven't seen it for years.
Not untill I started to make cards with other materials than Origami alone.
Tonight I felt like playing with Shrinky Dink. I wanted to make big flowers, or better, I wanted to make small flowers with big flower stamps.
So I made flowers, 9 in total. I punched them out, and made them small with my heat tool. I have done such a thing for hunderds of times, and I still love the shrinking proces.
Than I had 9 flowers, how would that become a card?
Finally i took out my Derwent Artist pencils, and draw a branch. Added some leaves, and attached my flowers on the that with a little piece of scoretape. Stamped a 'Thank you' And matted all on a card base.

Krimpfolie

Op de beurs in Zeist heb ik stempels gekocht, met de bedoeling die te stempelen op krimpfolie, in te kleuren en dan te krimpen.
Ik, en de kinderen, zijn gek op krimpfolie. Ik ken het sinds er ooit een klein stukje bij de Club (een meidenblad) zat. Dat was bedoeld om bedels voor een armband of ketting mee te maken.
Toen dat op was, heb ik een tijd gezocht naar meer, en soms kwam je wel eens wat tegen. Voorbedrukt vind ik het nogal eens bij de Zeeman. Soms gebruik ik ook dat in mijn scrapbook. Maar meestal is dat goed voor prettige uurtjes met eigen en oppaskinderen.
Pas toen ik weer ging stempelen (voor de Witte Engel indertijd) kwam ik het weer tegen. Nu onder de naam Shrinky Dink.

Vroeger stopte we dat krimpfolie (krimpie dinkie) in de oven. Dat was heel spannend, want je kon echt niet zien wat er gebeurde, en het kon ook erg mis gaan.

Tegenwoordig krimp ik het met een heattool. Dat is mooier, en beter te controleren. Maar ook veel leuker, want je kan precies zien wat er gebeurd. Als ik het met de kinderen doe, vinden ze dat ook erg spannend.



Een rondje gestempeld op zwart krimpfolie, en 2 gaatjes in geslagen. Daarna het geheel uitgeknipt. Krimpfolie is erg soepel, kun je makkelijk met een gewoon schaartje knippen. De randen zijn dan vaak een beetje scherp, maar dat geeft niet dat komt straks helemaal goed. Er ligt een 20 c stuk bij, zo kun je een beetje schatten hoe groot eea is.
Zo wordt het wel een saaie knoop. Dus een stempel gezocht die eea een beetje op zou fleuren. En die erover heen gestempeld.


Hier heb ik gekozen voor een stempel van Bild Malarna. Het is een knoopbloem, en dat vond ik wel een grappig effect geven.

Daarna ben ik het geheel gaan krimpen.
Daarvoor leg ik mijn krimpfolie op een marmeren onderzetter. Het kan ook boven een plank eventueel bekleed met bakpapier. Neem in ieder geval met iets dat hittebestendig is, en waaraan het plastic niet vastplakt. Niet rechtstreeks boven de tafel doen. Daar wordt de heattool te heet voor. Boven de snijmat is ook een slecht plan.


Als je krimpt met een heattool, dan de heattool in beweging houden. Het krimpfolie gaat eerst bol staan, en krult dan op. Dat hoort. Vooral blijven bewegen. Ik had nu een gaatje geprikt, daarin hield ik het krimpfolie op zijn plek. Als ik iets heb zonder gaatje, dan hou ik het met een prikker vast aan de rand, en verander de plaats van vasthouden steeds. Doe je dat niet, dan is er de kans dat er een deuk in je werk zit. Als het wat dikker wordt, kun je het loslaten, dan waait het niet zomaar meer weg.


Het krimpen is klaar als het werkstuk weer plat gaat worden.
Soms mislukt het, dan krult het folie zo erg tegen elkaar, dat het aan elkaar smelt. Soms wil je dat, en dan is het een prachtig effect. Maar in dit geval wil ik dat dus juist niet :o))


Dit is het resultaat. Mijn zelf gemaakte knoop. Goed voor scrapbook of kaart.

Natuurlijk heb ik nog meer verkleind. Dit is een Medaillon stempel, eigenlijk bedoeld als achtergrond. Maar verkleind doet ie het ook niet slecht.




Medaillon van dichtbij.



Krimpfolie is erg geschikt om embellisments voor scrapbook of kaart zelf te maken. Dit is een zwarte folie, het is er ook in het clear, en melkwit, dan kan je ook nog je eigen kleuren gebruiken.